|
Gearchiveerde website van de voormalige Stichting Steven Activiteiten beëindigd per 31 december 2004 |
|
Deze pagina |
Wijkwerk Achtse Barrier
. Verslag 1999 In deze wijk zijn in 1999 geen gezamenlijke acties gehouden. De Evangelische Gemeente Achtse Barrier houdt zelf regelmatig laagdrempelige activiteiten. . 
Verslag 1998 - De straat...Een verslag van Ale Sytsma over zijn ervaringen met het wijkwerk in Achtse Barrier Zaterdagmiddag Tussen de regenbuien door stop ik snel de aankondiging van de Paas-enquête in een aantal brievenbussen. Deze straat is niet de beste van de wijk. Als de voortuinen iets zeggen over de bewoners zullen we volgende week wel snel klaar zijn, denk ik. Brievenbussen met sticker sla ik maar over. Achter sommige deuren slaat een hond aan. Na tien minuten ben ik klaar en loop terug naar mijn fiets. Er dwarrelt een aankondiging over de straat. Voordat een windvlaag hem verder blaast pak ik hem op. Heb ik hem niet goed in de brievenbus gedaan, of laat iemand merken er niets van te willen weten? Daar is mijn fiets, hij staat er nog. Maandagavond Maandagavond even na zevenen. 't Is koud en net weer droog. Als het maar niet weer gaat regenen. Op de lijst staan 35 huizen. Hoever zullen we vanavond komen? Bij het eerste huis doet een man open. Ja hoor, hij wil best een paar vragen beantwoorden. Hij zegt een bijbel in huis te hebben, maar erin lezen doet hij niet. Waarom niet? Hij houdt niet van lezen! Het volgende huis. Nee, geen belangstelling. Door naar nummer drie. Maandagavond, later 
Een vriendelijke jongeman doet open. Hij heeft wat moeite te begrijpen wat we
van hem willen. Moet hij iets opsturen? Nee hoor, we stellen de vragen gewoon
bij de deur. O goed, kom dan maar even binnen. In de kamer staan en hangen een
aantal attributen die doen denken aan een oosterse godsdienst. Naar aanleiding
van de vragen van de enquête raken we met de jongeman in gesprek. Voor hem zijn
alle godsdiensten gelijk. Iedereen heeft zijn eigen beeld van God. Hij heeft op
een katholieke lagere school gezeten en weet het een en ander van het
christelijk geloof. Later komt zijn vrouw van haar werk; voor haar lijkt de
boodschap van de bijbel helemaal onbekend. Ik doe een poging de kern van het
evangelie uit te leggen aan de hand van de plaatjes in een folder die we bij
ons hebben. We praten over leven na de dood, dat er een eind aan onze wereld
zal komen. Een eind? Maar 't begint toch altijd weer overnieuw? De tijd vliegt.
We nodigen hen uit voor een ontmoetingsavond eind april. Laten een film over
het leven van Jezus bij hen achter, daar gaan we binnenkort nog eens met hen
over praten. Vanavond zijn we niet verder dan drie deuren gekomen. En droog
gebleven.Woensdagavond Na niet thuis en "geen belangstelling" wil een vrouw ons wel te woord staan. Ze staat wat wankel in de deuropening. Drank? Ik betrap me op een gevoel van afkeer en denk dan aan Jezus en de mensen die Hij opzocht. "Van huis uit ben ik katholiek", zegt ze. "Vroeger moest je mee naar de kerk. Tegenwoordig niet meer, nee dat is er niet meer bij. Ach en weet u, mijn man moet er niets van hebben. Die wordt alleen maar kwaad. Ik heb twee kinderen, die horen op school nog wel van Pasen. Ze pakken thuis de kinderbijbel en ik leg ze dan uit van de verrijzenis enzo. Ik snap het niet, maar ik geloof het, vast en zeker. Met kerst kijk ik naar de mis op de televisie, 's nachts". Haar man komt de hal in. "Terug naar de kamer jij!" Hij kijkt ons verwezen aan en laat zich door zijn vrouw terug duwen naar de huiskamer. "Zo", zegt ze, "hij zou alleen maar kwaad worden, maar ik wil er best over praten hoor". De kinderen staan voor het raam "gekke bekken" naar me te trekken. Ik knipoog maar eens en pak alvast een foldertje voor ze, "Hoe het begon", over het paradijs, de zondeval en Jezus. Ik hoor de volgende vraag: "Denkt u dat er contact met Jezus mogelijk is?" "Ja, je kunt aan Hem denken. Bidden". "U bidt nog wel eens?" "Ja, zachtjes, in mezelf als ik het moeilijk heb". We hebben lang bij haar gestaan. Geluisterd, niet zoveel gezegd.  Woensdagavond, later We lopen verder. Er zijn mensen niet thuis, anderen hebben de aankondiging gelezen en maken duidelijk niet te willen praten. Een man doet open. Uit de huiskamer klinkt een voetbalverslag. De verslaggever praat snel, 't zal dus wel voor de radio zijn. de man wil uiteindelijk wel wat vragen beantwoorden, maar lijkt wat argwanend. Hij maakt ons duidelijk vooral God in zichzelf te zoeken. Daar heeft hij zelf voor gekozen, 't geloof van zijn ouders was het niet voor hem. Hij haalt veel uit "wijsheidsboeken". Nee een bijbel heeft hij niet. Heeft er niets op tegen dat mensen steun hebben aan iets buiten zichzelf, maar voor hem gaat dat niet op. "Wat zegt Goede Vrijdag u persoonlijk?" "Elke dag is voor mij een goede dag. Ik ben een echte optimist, positief denker". Gedurende de enquête lijkt er wat te veranderen bij de man. Zijn aanvankelijke scepsis verdwijnt. De vragen lijken hem te raken. Hij denkt na over de antwoorden. Als we weggaan bied ik hem een Johannes evangelie aan, als dank voor de medewerking. Tot mijn verbazing neemt hij het aan. De man die van de bijbel niets hoefde te weten. Werk van de Heilige Geest vlak voor onze ogen. Woensdagavond, nog later Een jongen van een jaar of vijftien doet open. Zijn ouders zijn niet thuis, maar hij blijkt bereid de vragen te beantwoorden. Een auto start aan de overkant van de Straat. Het lijkt wel een rijdende geluidsbox zo hard staat de muziek. Er wordt getoeterd, zijn het zijn vrienden? De jongen grijnst wat naar ze. Je zal maar bij deur staan met twee vreemde mensen. Op veel van de vragen weet hij geen antwoord. 't Is voor hem volslagen onbekend. Ook hij krijgt zijn Johannes evangelie. Zou hij erin gaan lezen? Woensdagavond, nog veel later Weer een huis. Een meisje doet open. Het duurt even voordat we haar duidelijk kunnen maken waarvoor we komen, maar in het Engels lukt het prima. "Please come in!" Met enige verbazing gaan we mee naar binnen. We hebben een leuk gesprek met haar over "Great Friday" en Pasen. Ze leest vaak in de bijbel, gewoon omdat ze dat fijn vindt. Ze is een paar maanden in Nederland bij haar zus op bezoek. Ze heeft ook vragen voor ons. Waarom is er in Nederland zo weinig aandacht voor Maria en zoveel voor Jezus? In Griekenland is ze anders gewend. We vertellen haar van de betekenis van Jezus' lijden en sterven. Maar Maria is toch bijna goddelijk? Haar handen in de lucht gooiend van verbazing: "Hoe kan het, how come, dat er hier zoveel mensen zijn die helemaal niets geloven? How come?" Daar praten we nog wat over door. Vertellen haar dat we hopen dat door het stellen van de vragen uit de enquête mensen worden wakker geschud, dat een stoflaag wordt weggeblazen. Met een handdruk nemen we afscheid. Dag... Maria. We halen het einde van de straat niet, hij bleek te lang voor ons tweeen. Toch zijn we blij en dankbaar voor de "zaadjes" die we hier en daar mochten planten. God zal wel voor de groei zorgen als dat in Zijn plan past. Voor onszelf was het goed. Door de contacten met onze buren beseffen we eens te meer hoe rijk we zijn. |
Wijkwerk
|
|
||
|
|
Gearchiveerde website van de voormalige Stichting Steven Activiteiten beëindigd per 31 december 2004 Laatste wijziging pagina: 01-03-2005 |
|